तर्राईको समथर भू-भागबाट लिंकरोडहरू बनाएर अन्नबाली, फलफुल, जडीबुटी, चौबीस घण्टाभित्र देशको कुनै पनि कुनाबाट जहा“ कही“ कुनामा पुर्‍याउन सकियोस्। त्यसले देशलाई सानो एकाइमा परिणत गर्छ। पूव-पश्चिम समथर भूमिमा कम्तीमा एउटा रेल लाइन बनाउने योजना पनि तुरुन्त अगाडि बढाइनुपर्छ। त्यसपछि धेरै साना जलविद्युत् योजना र केही ठूला जलविद्युत् योजनाका माध्यमबाट रोजगारी सिर्जना गर्ने। केही ठूला उद्योग सञ्चालनका योजना थाल्न सक्यौं भने दुइवटै पञ्चवषर्ीय योजनामा यो देश कहा“ पुग्छ भन्ने चित्र स्पष्ट देखेका छौं। हामी दुइ करोड नेपालीलाई विकासका योजनामा अभियानका रूपमा प्रयोग गर्न सक्छौं

सात दलका नेताहरूले अहिले नै ठूलो भूल गरे, सेनाका ठूला हाकिमहरूलाई कारबाही गरेको भए सेनाको लोकतन्त्रीकरण प्रक्रिया राम्रोस“ग अगाडि बढ्न सक्थ्यो तर, त्यो गर्न सकेनन्। हामीले निरन्तर दबाब दिइर³यौं बालुवाटारको शिखर बैठकमा समेत सेनामा हो है कारबाही गर्ने भन्यौं, तर सेरेमोनियल किङको मानसिकता बोकेकाहरूबाट कारबाहीको स्थिति रह“दैन।

राजावादीहरू र सैनिक व्रि्रोहको कुरो नि

गिरिजाले भनेजस्तो व्रि्रोह हुने अवस्था छैन। भइहाले पनि त्यसलाई नेपाली जनताले राम्रैस“ग कुल्चन सक्छ। नेपाली जनताको राजनीतिक चेतना यति माथि उठेको छ कि त्यहा“ सेनाको कुनै सेक्सनले व्रि्रोह गर्न खोज्यो भने झन् छिटो गणतन्त्र आउ“छ भन्ने लाग्छ। त्यसमा डराउनै पर्दैनथ्यो। तर, सात पार्टर्ीी नेताहरू डराए।

सत्तामा जाने अनि दुवै सेना तपार्इंहरूले चलाउने

त्यो अवस्था नआओस् भनेरै अन्तरिम सरकार प्रक्रिया गठनस“गै दुवै सेनालाई संयुक्त राष्ट्रसंघको अनुगमनमा राख्ने काम होस् भनिएको हो।

त्यसो भए अन्तरिम सरकारअघि नै सैनिक एकीकरण गरिदिए हुन्न

हामी ँओपन’ छौं र भनिपनि राखेका छौं, एकीकरणको प्रक्रिया थाल्ने हो भने हाम्रोतर्फाट कुनै बाधा छैन। तर, हामीले जे देखिरहेका छौं त्यहा“ जनताको ँमोरल प्रेसर’ बिना गाह्रो देखि“दै छ। हामी त जनआन्दोलनको म्यान्डेटअनुसार अहिलेका सेनाका जर्नेलहरू कारबाहीमा पर्नुपर्छ, उनीहरूले गरेका अपराधअनुसार कारबाहीको प्रक्रिया कानुनी रूपले थाल्नर्ुपर्छ भनिरहेका छौं। बा“की रहेका जागिरे सेना र लोकतान्त्रिक गणतन्त्रका निम्ति लड्दै आएको जनमुक्ति सेनाबीच अहिल्यै र्ँमर्ज’ गर्न हामीलाई आपत्ति छैन। तर, सात पार्टर्ीीयसका लागि तयार देखि“दैनन्। अन्तर्रर्ााट्रय शक्तिकेन्द्र पनि त्यसका लागि तयार छैन। त्यसैले त्यो स्थितिमा सबैलाई मान्य हुने विधिबाट सैन्य पर्ुनर्संरचना गरौं भनेर भन्नुपर्ने अवस्था आएको हो। यस प्रक्रियाबाट सैन्य पर्ुनर्संरचना गर्न सात दल तयार भए अहिल्यै गर्न सकिन्छ, त्यसपछि संविधानसभाको निर्वाचनको प्रक्रियामा गए हुन्छ।

नेतृत्वचाहि“ कसले गर्ने

अहिलेका जर्नेलहरूलाई कारबाही गर्ने र जनमुक्ति सेनालाई सम्मानसाथ स्थान दिने ढंगबाट सोचिनर्ुपर्छ। गणतान्त्रिक चेतना भएकालाई सैनिक कमान्डिङ दिइनर्ुपर्छ। त्यो चेतना नभएकाहरूलाई प्रशिक्षित गर्दै सेनालाई लोकतन्त्रीकरण गर्न देश एक ढिक्का हुनर्ैपर्छ। त्यस क्रममा नया“ बन्ने सरकारले दरबारियालाई पनि कारबाहीको आ“ट गर्नैपर्छ।

अन्तरिम संविधानमा राजाको स्थान के हुन्छ

राजाको कुनै स्थान हु“दैन। यदि कुनै स्थान राख्ने प्रयास भयो भने त्यो हामीलाई मान्य हुनेछैन। राजाको ठाउ“ जनतालाई रोज्न दिने गरी खुला भने राख्न सकिएला। तर, हामी सेरेमोनियल किङ मान्छौं भनेर संविधानमा उल्लेख गर्न सकि“दैन। त्यसमा हाम्रो ँरिजर्वेसन’ हुन्छ। अहिलेदेखि नै गणतन्त्र हुनर्ुपर्छ भनेर जान्छौं।

अन्तरिम सरकारमा जा“दा त राजा मानिने भो नि

गणतान्त्रिक मत दर्ता गरेर जनतालाई रोज्ने ठाउ“ दिएको अन्तरिम संविधान बनाएपछि मात्र हामी सरकारमा सामेल हुने हो। त्यसमा सेरेमोनियल किङसमेतको उपस्थिति हु“दैन। गणतन्त्रको धार सोझिएको हुन्छ। सात दल सहमत भएको भए राजा इतिहासको विषय भइसक्थ्यो। तर, अन्तरिम संविधानले त्यसको स्पष्ट संकेत गर्नेछ।

सरकारमा जान किन हतारो

सत्तामा जा“दा मात्र निष्पक्ष र स्वतन्त्र चुनाव गर्न सकिन्छ भन्ने विश्वास भएपछि सरकारमा सामेल हुने निर्ण्र्ाागरेका हौं। हाम्रो क्रान्तिकारी जनपरिषद्का वरिष्ठ सदस्यहरू मध्येबाटै अन्तरिम सरकारमा सहभागिता जनाउनुहुनेछ।

यो स्थितिमा मैले नेपाली जनतालाई भनेको छु १९ दिन होइन २९, ३९ र जरूरी परे ५९ मात्रै होइन कति दिन पर्छ उठ्न तयार हुनुपर्छ।

 आन्दोलन कस्तो हुन्छ

हामी चाहन्छौं, संविधानसभाको निर्वाचनमार्फ शान्तिपूण्ा ढंगले निकास निस्कियोस्। त्यसरी हु“दैन भने शान्तिपर्ूण्ा जनव्रि्रोहमार्फ निकास होस्। शान्तिपूण्ा जनव्रि्रोहमा पुरानो सेनाले हत्या गर्न थाल्छ भने त्यहा“ निश्चितरूपमा हाम्रा जनमुक्ति सेनाको संलग्नतासाथ सशक्त र ठूलो सशस्त्र व्रि्रोहका रूपमा परिणत हुन सक्छ। त्यतिबेला हामी चुप लागेर बस्नेछैनौं। त्यो स्थिति नआओस् भन्नेमा सबै गम्भीर हुनुपर्छ।